Tags

, ,

Jouw zoektocht naar mij begon jaren geleden al, al sinds je obsessie met het fantastische en onbekende. Omdat je me niet kon vinden, zocht je vaak naar vervanging voor me, maar echt goed ging dat nooit.
Duizenden schriften werden half volgeschreven, en ik bleef maar voorbijkomen, maar je zag me niet.
Steeds opnieuw begon je aan de taak die je voor mij bedoeld had, maar niets gebeurde, tot die ene dag…
Die ene dag, dat je me eindelijk vond, op een godvergeten kerstmarkt in België, en je vond me godvergeten duur. Ik kostte 40 euro, leer is immers niet goedkoop, en vanaf mijn plaats tussen mijn broeders en zusters, zag ik het je denken:
“Doe ik het wel, of doe ik het niet?”
Je verdween, maar later kwam je terug, portemonnee in de hand, je vader die een briefje van twintig op de toonbank neerlegde.  Je was terug gekomen, eindelijk! Zou ik de gelukkige zijn?
Jouw vingers gleden met liefde over mijn broeders en zusters, liefkoosden hen met elke aanraking, en opnieuw kwam die vraag: Ben ik de gelukkige?
Mijn hart sprong over toen jij me bij mijn broeders en zusters weghaalde. Ja, ik was de gelukkige!
Eindelijk zou mijn binnenste geopend worden, mijn zijkanten beroerd met een scherpe punt, om ze te vullen tot ze zwart of blauw zien, net zolang totdat alleen het nodige nog te lezen valt.
Ik ben nog steeds de gelukkige, die ene gelukkige. Mijn organen zijn bestreken met inkt.
Nu mijn botten nog.

Advertisements